Maciej Podgórski

radca prawny

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed vehicula mi sit amet tellus feugiat; a tempor ligula cursus. Phasellus euismod arcu id finibus aliquam!
[Więcej >>>]

Skontaktuj się

Jeśli import/export do/z Chin … to Incoterms

Maciej Podgórski29 stycznia 2018Komentarze (0)

….Incoterms (Międzynarodowe Warunki Handlowe) to globalna standardowa terminologia i definicje stosowane w handlu międzynarodowym w celu ustalenia, które strony są odpowiedzialne za przesyłkę w różnym czasie w trakcie transportu. Jeśli więc myślisz o imporcie lub eksporcie do Chin warto abyś się zaznajomił z Incoterms

Reguły Incoterms to w zasadzie seria z góry zdefiniowanych  warunków umownych opublikowanych przez Międzynarodową Izbę Handlową, które są szeroko stosowane w międzynarodowych transakcjach handlowych.

Międzynarodowa Izba Handlowa (International Chamber of Commerce – ICC) została utworzona w Paryżu w 1919 roku. Aktualnie ICC jest największą światową organizacją handlową zrzeszającą ponad 6.5 miliona członków – przedsiębiorstw oraz stowarzyszeń w ponad 130 państwach. Prowadzi też bardzo duży i uznany w świecie handlu międzynarodowego sąd arbitrażowy.

Najnowsza wersja Incoterms to Incoterms 2010, które zostały uznane przez Komisję ONZ Międzynarodowego Prawa Handlowego (UNCITRAL) za globalny standard interpretacji reguł handlu zagranicznego.

Na pewno natknąłeś się kiedyś na trochę dziwaczne trzyliterowe terminy jeśli czytałeś międzynarodowe kontrakty handlowe.  Najczęściej spotykanymi w procesie importu i eksportu są FOB, CIF, CFR i DAP.

Zasady te mają tak naprawdę  na celu zmniejszenie lub wyeliminowanie niepewnych sytuacji wynikających z różnych interpretacji przepisów w różnych krajach. Są więc one regularnie włączane do umów sprzedaży na całym świecie.

Laicy często mylą Incoterms z terminami płatności – co jest oczywistym błędem. W istocie Incoterms zawierają wykładnię 11 formuł handlowych, podzielonych na dwie kategorie:

  • dla wszystkich środków i gałęzi transportu;
  • dla transportu morskiego i wodnego śródlądowego.

Każda formuła oznaczona jest jak już wspomniałem trzyliterowym skrótem (pierwsze litery ich nazw angielskich). Formuły uszeregowane są w grupach według kryterium zwiększających się obowiązków i ryzyk sprzedającego (od EXW do DDP i od FAS do CIF). Prześledźmy je zatem:

Reguły dla wszystkich środków transportu

  • EX WORKS (z zakładu) – sprzedający stawia towar do dyspozycji kupującego w punkcie wydania, w którym ryzyko utraty czy uszkodzenie ładunku przechodzi ze sprzedającego na kupującego; sprzedający ma obowiązek dostarczenia dokumentu handlowego, ale nie ma już obowiązku dostarczenia dokumentu dostawy, np. listu przewozowego; odprawa celna, załadunek towaru na środek transportu i dalej jego organizacja włącznie z załatwieniem formalności eksportowych jest po stronie kupującego.
  • FCA (dostawa do przewoźnika) – sprzedający dostarcza towar w uzgodnionym terminie przewoźnikowi lub innej osobie wyznaczonej przez kupującego w siedzibie sprzedającego i ma załadować towar na środek transportu w oznaczonym miejscu – wyładunek jest już po stronie kupującego, sprzedający dokonuje odprawy celnej eksportowej i załatwia inne dokumenty, do obowiązków sprzedającego należy ponadto dostarczenie faktury i dokumentu dostawy; kupujący przyjmuje na siebie ryzyko utraty i uszkodzenia ładunku oraz zawiera umowę przewozu od wyznaczonego miejsca dostawy, na nim też spoczywa obowiązek uzyskania licencji importowej i załatwienia wszelkich formalności niezbędnych przy imporcie lub tranzycie przez państwa trzecie.
  • CPT (wstawić wymienione z nazwy miejsce przeznaczenia) – obowiązkiem sprzedającego jest tutaj pokrycie kosztów przewozu do miejsca przeznaczenia oraz wszystkich innych kosztów, w tym załadunku, a także wyładunku w miejscu przeznaczenia, o ile obciążają one sprzedającego na podstawie umowy o przewóz; jeśli pojawią się dodatkowe koszty i opłaty nie ujęte w opłacie o przewóz, to obciążają one kupującego; sprzedający wykonuje obowiązek dostawy, gdy przekazuje towar przewoźnikowi (jeśli jest ich kilku to domyślnie pierwszemu, pod warunkiem, że umowa nie stanowi inaczej), a nie, gdy dociera on do miejsca przeznaczenia; odprawa celna eksportowa jest po stronie sprzedającego, a importowa kupującego.
  • CIP (wstawić wymienione z nazwy miejsce przeznaczenia) – do obowiązków sprzedającego, jak w formule CPT jednakże z rozszerzeniem o zawarcie umowy ubezpieczenia na rzecz kupującego i pokrycie jej kosztu.
  • DAT (wstawić wymieniony z nazwy terminal w porcie lub miejscu przeznaczenia) – sprzedający dostarcza i wyładowuje towar w określonym terminalu lub miejscu przeznaczenia; na sprzedającym spoczywa obowiązek odprawy celnej eksportowej i tranzytowej, jeśli miejsce przeznaczenia jest poza krajem nadania; formalności celne importowe załatwia kupujący, ponosząc ich koszt wraz z cłem, podatkiem i innymi opłatami związanymi z importem; ryzyka utraty, czy uszkodzenia towaru przechodzą ze sprzedającego na kupującego w miejscu przeznaczenia.
  • DAP (wstawić wymienione z nazwy miejsce przeznaczenia)  – sprzedający zawiera umowę przewozu do określonego miejsca, ponosi jej koszty oraz bierze na siebie ryzyko utraty towaru, czy też jego uszkodzenia; wyładunek jest po stronie kupującego; za odprawę celną eksportową oraz tranzytową przez kraje poprzedzające kraj dostawy odpowiada sprzedający; odprawa celna importowa z cłem, podatkami i innymi kosztami towarzyszącymi w ciężar kupującego.
  • DDP (wstawić wymienione z nazwy miejsce przeznaczenia) – sprzedający dostarcza towar do uzgodnionego miejsca a na sprzedającym ciąży obowiązek dokonania zarówno odprawy celnej eksportowej, jak i importowej z zapłatą cła i podatku oraz uzyskania wszelkich pozwoleń; kupujący ponosi koszt wyładunku towaru, chyba że umowa przewozu stanowi inaczej; ryzyko przechodzi z kupującego na sprzedającego w miejscu przeznaczenia towaru.

Reguły dla transportu morskiego i wodnego

  • FAS (wstawić wymieniony z nazwy port załadunku) – sprzedający dostarcza towar wzdłuż burty statku w oznaczonym porcie załadunku i do tego miejsca ponosi ryzyko, jego obowiązkiem jest odprawa celna eksportowa; kupujący na swój koszt zawiera umowę o przewóz towaru morzem, powiadamiając sprzedającego o nazwie statku, punkcie załadunku i terminie dostawy do portu; odprawa celna importowa jest po stronie kupującego.
  • FOB (wstawić wymieniony z nazwy port załadunku) – sprzedający dostarcza towar na statek w oznaczonym porcie załadunku i do tego miejsca ponosi ryzyko, jego obowiązkiem jest odprawa celna eksportowa; kupujący na swój koszt zawiera umowę o przewóz towaru morzem, powiadamiając sprzedającego o nazwie statku, punkcie załadunku i terminie dostawy do portu; odprawa celna importowa jest po stronie kupującego.
  • CFR (wstawić wymieniony z nazwy port przeznaczenia) – sprzedający dostarcza towar na statek w porcie załadunku, na swój koszt zawiera umowę przewozu do określonego portu przeznaczenia i dokonuje odprawy celnej eksportowej; ryzyko uszkodzenia, czy utraty ładunku przechodzi ze sprzedającego na kupującego po załadowaniu towaru na statek; kupujący ponosi koszty wyładunku w porcie przeznaczenia i odprawy celnej importowej.
  • CIF (wstawić wymieniony z nazwy port przeznaczenia) – sprzedający dostarcza towar na statek w porcie załadunku, na swój koszt zawiera umowę przewozu do określonego portu przeznaczenia i dokonuje odprawy celnej eksportowej; sprzedający wykupuje polisę ubezpieczeniową na dobro kupującego i ma obowiązek przekazania mu dowodu zawarcia umowy ubezpieczenia; ryzyko uszkodzenia, czy utraty ładunku przechodzi ze sprzedającego na kupującego po załadowaniu towaru na statek; kupujący ponosi koszty wyładunku w porcie przeznaczenia i odprawy celnej importowej.

Jeśli chcesz porozmawiać o Incoterms i nie tylko zapraszam do kontaktu…

{ 0 komentarze… dodaj teraz swój }

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: